Suïcidepreventie in het sociaal economische domein staat voor een verandering. De wet Integrale Suïcidepreventie maakt dat gemeenten een verantwoordelijkheid krijgen voor een gedegen aanpak (beleid) op het thema suïcidaliteit. Deze verantwoordelijkheid was er eigenlijk al, gemeenten waren al verantwoordelijk voor het welzijn van hun inwoners, maar nu gaat het heel specifiek om suïcidepreventie. Maar hoe ga je als gemeente dit nu vorm geven.
Een belangrijk uitgangspunt om te komen tot een sluitende aanpak is het gebruik maken van wat er al is. Het gaat zozeer niet om het meer doen, het gaat om het anders doen. Hierbij is het samenwerken van lokale organisaties erg belangrijk. De netwerk aanpak speelt dan ook een belangrijke rol bij het tot stand komen van een sluitende aanpak. De aanpak die de Stichting Suïcide Preventie Centrum inzet is gebaseerd op Sumona. Sumona gaat om Suïcidepreventie, monitoring en nazorg voor mensen die te maken hebben met suïcidale gedachten, uitgevoerd door hulpverlening vanuit de geestelijke gezondheidszorg. Bij de Stichting Suïcide Preventie Centrum wordt dit uitgevoerd door ervaringsdeskundigen en hulpverleners uit het sociaal domein. Een wezenlijk verschil, want niet iedereen die te maken heeft met suïcidaliteit heeft ook psychische problemen.
Daarnaast richt onze aanpak zich niet alleen op de mensen die zelf suïcidale gedachten hebben, maar ook op naasten en nabestaanden. Om ervoor te zorgen dat er voor de hele doelgroep aandacht is, is het nodig te beschikken over de juiste kennis en kunde. En wie kan dat beter bieden dan mensen die bekend zijn met de lokale situatie. Uiteindelijk zijn zij de mensen die de inwoners het beste kennen, meestal omdat zij zelf ook inwoner zijn van de gemeente. Door deze lokale kennis in te zetten, daarbij gebruik makend van de ervaringskennis die bij ons aanwezig is, kan er een betere, gepaste ondersteuning geboden worden aan de inwoners die daar behoefte aan hebben.